eng

zarf ne demek?

zarf

Fiillerin, sıfatların, sıfat-fiillerin ve görev bakımından zarf niteliğindeki kelimelerin anlamlarını zaman, ölçü, niteleme, yer, yön vasıta, miktar, şart gibi çeşitli bakımlardan etkileyerek daha belirgin duruma getiren veya sınırlayan kelime türü: dün, bugün, yarın, sonra, şimdi vb. (zaman bakımından) ileri, geri, beri, alt (yer, yön bakımından) az, çok, biraz, kısmen, daha, pek vb. (ölçü bakımından) tatlı sert, açık mavi, koyu yeşil, uzun uzun konuştuğu konu, sımsıkı kapatmak, iyi anlamak vb. (niteleme, tarz bakımından): Silkindi. Yataktan hızla kalktı. Başı birdenbire dönmüştü. Karyolanın topuzunu zor yakaladı (S. Faik, Bütün Eserleri 3. Medarı Maişet Motoru Berber Dükkanının Açılma Merasimi, s. 147). Ateş ilk tereddüdten sonra birdenbire parladı (A. H. Tanpınar, Sahnenin Dışındakiler, s. 323). Olduğu yere kayarcasına çöktü (Yaşar Kemal, Ortadirek, s. 314). Gittiniz mi, gerçekten mezarlığa elinizde çiçeklerle? (Kemal Tahir, Yol Ayrımı, s. 463). Kapkara bir yalnızlık içinde, kendi vücudundan bile habersiz düşünmeyi pek severdi (A. F. Abasıyanık, Bütün Eserleri 3, s. 19) vb.

Gramer Terimleri Sözlüğü

zarf

Fiilin, sıfatın, başka bir zarfın veya bir ifadenin anlamını sınırlandıran veya niteliyen kelime: Erken gelmek, Güzel söylemek, Çok dar, Pek çabuk geldi, Hakikaten can çıkmayınca huy çıkmaz gibi. Bu zarflar dolaysız olup doğrudan doğruya ilgili göründükleri kelimeleri nitelerler. Bir de Dolaylı zarflar var, ki fiille ilgili göründükleri halde öznenin veya nesnenin bir halini belirtirler: " "Çocuk eve yorgun geldi" ve "Çocuğu yorgun buldum" örneklerinde "yorgun" zarfı birincisinde cümlenin öznesini, ikincide de nesnesini vasıflandırarak onların halini bildirir.

Dilbilim Terimleri Sözlüğü

zarf

Azerbaycan Türkçesi: zärf Türkmen Türkçesi: haal Gagauz Türkçesi: işhallık Özbek Türkçesi: raviş Uygur Türkçesi: rävişTatar Türkçesi: räveş ~ hal Başkurt Türkçesi: rävveşKmk: hallıkKrç.-Malk.: sözlewNogay Türkçesi: nareçiyeKazak Türkçesi: üstewKırgız Türkçesi: taktooçAlt:: kubulbasHakas Türkçesi: nareçiyeTuva Türkçesi: nareçiye Rusça: nareçiye

Türk Dünyası Gramer Terimleri Sözlüğü

zarf 

(mat. bürüm) (Alm. Einhüllende, f; Fr. enveloppe, f; İng. envelope) 

mat. 1. Eğri  ailesinin her bir ögesine teğet olan bir eğri. 2. Yüzeyler  ailesinin her bir ögesine teğet olan bir yüzey; eşanlam: bürüm.

zarf

Virüs tarafında kodlanan proteinlerle tomurcuklanma sırasında hücreden alınan lipoprotein tabakadan oluşan ve bazı virüs ailelerinde kapsit yapının üzerinde bulunan yapı ögesi.

zarf

Değiştirime uğramış bir dalganın en uç bölümlerini yani genliğin üst bölümlerini gösteren eğri.