|
Yazın Terimleri Sözlüğü (M - 1)
Yazın Terimleri Sözlüğü (M - 1. Sayfa)
-
mahlas
:
-
Bakınız: takma ad
-
mahlas verme
:
-
Aşıklığa yeni başlayan kimseye, ustası olan âşık tarafından takma ...
-
mahzuf
:
-
Eski yazında noktasız harflerle yazılmış yazı, koşuk dize. bk. mü ...
-
Makale
:
-
Bir görüşü savunmak ya da bilgi vermek için gazete ve dergilerde ...
-
makaronik
:
-
Latince sözcük ya da ekler katılarak yazılan alaylı (koşuk türü).
-
maksat
:
-
Bakınız: kaside
-
makta
:
-
Bakınız: kesmelik
-
Manasçı
:
-
Kırgızlar arasında, Manas destanını ezbere anlatan sanatçı.
-
Mani
:
-
Ortak halk yazınında bir deyiş türü. Sazve tekke ozanları da bu t ...
-
martaval
:
-
Hıdrellezde, sabahleyin mani küpünden, niyetlenerek çekilen manil ...
-
masal
:
-
Genellikle halkın yarattığı, ağızdan ağıza, kuşaktan kuşağa sürüp ...
-
masalcı
:
-
Masal söyleyen, okuyan ya da yazan kişi.
-
mat etme
:
-
Halk yazınında koşuk yarışmasında, sanatçılardan birinin ötekini ...
-
matla
:
-
Bakınız: kaside
-
maysterzinger
:
-
Şövalyelik çağında belli başlı ailelerden yetişen ve şatoda vakit ...
-
mecaz-ı mürsel
:
-
Bakınız: düzdeğişmece
-
meddah
:
-
1. Türlü yansımalarla tatlı öyküler anlatan halk sanatçısı. 2. (h ...
-
medih
:
-
Bakınız: kaside
-
mektup
:
-
Kişiler, kurumlar, kuruluşlar ve örgütler arasındaki bildirişim y ...
-
mektup roman
:
-
Olguları, kişilerin birbirine yazdıkları mektuplarla geliştirilen ...
-
melik koşuğu
:
-
Flüt ya da lir eşliğinde koro ile söylemek için yazılan bir Yunan ...
-
menakıpname
:
-
Din uluları ile ermiş kimselerin, yaşantılarını ve yaptıkları ola ...
-
menkut
:
-
Eski yazıda, sözcüklerinin bütün harfleri noktalı olan (dize, tüm ...
-
mennecim
:
-
Münacata halk arasında verile ad. bk. münacat, yakarış.
-
mersiye
:
-
Divan çağında bir ölü için yazılan acıklı anma koşuğu. bk. ağıt
-
mesel
:
-
1. İbret dersi veren bilgece sözler ya da küçük öykü (Ör.: Süleym ...
-
-
mesnevî
:
-
Her koşası ayrı uyaklı bir divan koşuk biçimi.
-
meşk
:
-
Usta âşıkların yeni yetişen ozanlara ders vermesi, saz ve koşuk ç ...
-
metel
:
-
Halk yazınında ibret ve öğüt verici öykü, masal yerine kullanılan ...
-
methiye
:
-
Bakınız: kaside
-
meydan etmek
:
-
Saz ozanlarının toplanıp sazla koşuk okumaları "meclis kurmaları" ...
-
meydan ozanı
:
-
Meydanlarda, halk arasında saz çalarak ve karşılıklı deyişler söy ...
-
meydan sazı
:
-
İri gövdeli, kısa saplı, on iki telli, yüksek ses veren, bundan d ...
-
Millî Edebiyat
:
-
Yazımızın, yabancı etkisinden sıyrılarak ulusal yöne dönüşmesi. B ...
-
mim
:
-
Eski yazıda m harfi (...). (Küçük toparlak başının ortası delik o ...
-
miraciye
:
-
Hz. Muhammet'in göğe çıkışını konu edinen divan koşuğu.
-
muamma
:
-
Bir adı, bir sözcüğü, bir kavramı buldurmak için kimi nitelikleri ...
-
muamma asmak
:
-
Âşıkların (bilmecelerini) bir kağıda yazarak, gündüzden, âşık kah ...
-
mucem
:
-
1. Eski yazında sözcüklerinin bütün harfleri noktalı olan (dize, ...
-
muharremiye
:
-
Bakınız: kaside
-
muhavere
:
-
1. Karagöz ile Hacivat'ın oyuna başlamadan konuşmaları. 2. Kavukl ...
-
murabba
:
-
Bakınız: dörderli
-
Murassa
:
-
Bakınız: donanmış
-
musammat
:
-
Her dizesi ikişer eşit ve ortak uyaklı bölüme ayrılan divan koşuk ...
-
musammat koşma
:
-
Dizeleri, musammatlarda olduğu gibi, ortadan uyaklı koşma. (Cönkl ...
-
musammat müstezat koşma
:
-
Hem müstezat, hem musammat olan koşma. bk. müstezat musammat koşm ...
-
musammat semai
:
-
Her ikilisi dört parçadan oluşan semai. bk. musammat seami 1.
-
mücerret
:
-
Eski yazıda, yalnız noktasız harflerle yazılan (dize, tümce, koşu ...
-
mücevher
:
-
Bakınız: tarih
-
müfret
:
-
Bakınız: tekçe
-
mühmel
:
-
Eski yazıda, bütün harfleri noktasız olan (dize. tümce, koşuk).
-
-
mühür beyti
:
-
Bakınız: karalama
-
münacaat
:
-
Bakınız: kaside
-
münşeat
:
-
Bakınız: inşa
-
müstezat
:
-
Bakınız: artıklı
Yazın Terimleri Sözlüğü İçerisinde Arama
|